مدیریت سرمایه انسانی دفاعی

مدیریت سرمایه انسانی دفاعی

شناسایی پیشران‌های محوری و عدم‌قطعیت‌های بحرانی آینده حکمرانی سرمایه انسانی دولت در افق 1414: یک مرور سامان‌یافته

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آینده‌پژوهی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار دانشکده حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استاد دانشکده حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
5 استادیار پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی، تهران، ایران.
10.22034/jdhcm.2025.2069375.1213
چکیده
مقدمه و هدف: نظام اداری ایران با چالش‌های ساختاری مزمن داخلی و فشارهای ناشی از تحولات فناورانه و پارادایمی جهانی روبروست که آینده را در هاله‌ای از عدم‌قطعیت قرار داده است. این پژوهش با هدف شناسایی پیشران‌های محوری و عدم‌قطعیت‌های بحرانی آینده «حکمرانی سرمایه انسانی دولت» تا افق ۱۴۱۴ انجام شد تا مبنایی علمی برای سناریوپردازی و خط‌مشی‌گذاری آینده‌نگر فراهم آورد.
روش‌شناسی: این مطالعه با استفاده از روش مرور سامان‌یافته و با پیروی از پروتکل پریزما (PRISMA) انجام پذیرفت. پس از جستجوی جامع در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین‌المللی، برای بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، در نهایت 65 منبع علمی برای بررسی نهایی انتخاب شدند و با استفاده از روش تحلیل مضمون، یافته‌های کلیدی استخراج گردید.
یافته‌ها: تحلیل یافته‌ها به شناسایی چهار پیشران محوری منجر شد: ۱) تحول فناورانه (نفوذ هوش مصنوعی)، ۲) تغییرات اجتماعی-جمعیتی (سالخوردگی جمعیت و انتظارات نسل جدید)، ۳) فشارهای اقتصادی و رقابتی، و ۴) تحول در پارادایم حکمرانی. همچنین، دو عدم‌قطعیت بحرانی با بیشترین تأثیر و کمترین پیش‌بینی‌پذیری شناسایی شدند: الف) اراده سیاسی و عمق اصلاحات ساختاری، و ب) رویکرد دولت به یکپارچه‌سازی راهبردی فناوری و سرمایه انسانی.
بحث و نتیجه‌گیری: آینده حکمرانی سرمایه انسانی دولت، مسیری خطی نیست، بلکه محصول برهم‌کنش پیشران‌های محوری و عدم‌قطعیت‌های بحرانی است. تقاطع این دو عدم قطعیت، چهار فضای سناریوی محتمل را پدید می‌آورد. پیام راهبردی پژوهش این است که دستیابی به سناریوی مطلوب «تحول هوشمند»، نیازمند اتخاذ تصمیم‌های شجاعانه و همزمان، در دو حوزه اصلاحات ساختاری و یکپارچه‌سازی انسان‌محور فناوری است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Identification of Key Drivers and Critical Uncertainties Shaping the Future of Human Capital Governance in the Public Sector by 2035: A Systematic Review

نویسندگان English

Mohammadreza Kazemi 1
Ali Asghar Pourezzat, 2
Afsaneh Dehghanpour-Farashah 3
Mohammad Rahim Eivazi 4
Mohammad Hoseini Moghadam 5
1 PhD Candidate Department of Futures Studies, Alborz Campus, University of Tehran, Tehran, Iran.
2 Professor, Faculty of Public Administration and Organizational Sciences, College of Management, University of Tehran, Tehran, Iran.
3 Assistant Professor, Faculty of Governance, College of Management, University of Tehran, Tehran, Iran.
4 Professor, Faculty of Governance, College of Management, University of Tehran, Tehran, Iran.
5 Assistant Professor, Foresight Department, Institute for Social and Cultural Studies, Tehran, Iran.
چکیده English

Background & Purpose: Iran's public administration faces chronic internal challenges amidst external pressures from technological advancements and new governance paradigms, creating profound uncertainty. This study aims to identify the key drivers and critical uncertainties shaping the future of public sector human capital governance towards the 2035 horizon, providing a foundation for strategic foresight and scenario planning.
Methodology: A systematic literature review was conducted following PRISMA guidelines. Major international and national databases were searched for relevant studies published between 2010 and 2025. The final selection of 65 scholarly sources was analyzed using thematic analysis to extract key findings.
Findings: The review identified four key drivers: 1) Technological transformation (AI and automation); 2) Socio-demographic shifts; 3) Economic and competitive pressures; and 4) The paradigm shift toward networked governance. Furthermore, two critical uncertainties with the highest impact and unpredictability were pinpointed: a) The political will for deep structural reforms, and b) The strategic approach to integrating technology and human capital.
Conclusion: The future of public human capital governance is not predetermined but will emerge from the interplay of these forces. The interaction of the two critical uncertainties defines a matrix of four plausible scenarios. The study concludes that achieving the desirable “Smart Transformation” scenario requires concurrent and decisive strategic choices in both structural reform and the human-centric integration of technology.

کلیدواژه‌ها English

Human Capital Governance
Futures Studies
Key Drivers
Critical Uncertainties
Systematic Review

  • تاریخ دریافت 28 مرداد 1404
  • تاریخ بازنگری 13 دی 1404
  • تاریخ پذیرش 10 آبان 1404